هر کشور برای نشان دادن هویت ملی خود پرچمی دارد. بر اساس باستان شناسی‌های صورت گرفته یکی از اولین وسایلی که برای ارتباطات مورد استفاده انسان قرار می‌گرفته است پرچم بوده است. با وجود سرزمین¬های مختلف هر کشور پرچم مربوط به کشور خود را با توجه به تمدن شکل گرفته در آن کشور به شکلی طراحی می¬کند. پرچم یک وسیله ارتباطی است که از دوره باستان شکل گرفته که نیاز به ارتباط با زبان خاصی را ندارد. انسان با وجود ارتباط اجتماع را می¬سازد. انسانها در قالب گروه‌ها و اجتماعات توان ادامه حیات دارند و از سوی دیگر با برقراری ارتباطات است که تجربیات خود را به یکدیگر و از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌کنند و در قالب یک فرآیند تکاملی می‌توانند موجبات پیشرفت و شکل گیری تمدن را بوجود آورند. پرچم، پارچه‏ای ا‏ست که معمولاً روی آن نقش‏ها و رنگ‏هایی نقش می¬گیرد که نمادی از یک حکومت و یا یک ملت را نشان می¬دهد که برگرفته از فرهنگ، آداب و سنن، مذهب آن کشور است. به پرچم، بیرق و درفش هم می‏گویند. پرچم هر کشور مشخص کننده‌ی امکانات بالقوه و بالفعل مادی و معنوی یک ملت محسوب می‌گردد. پرچم هر کشور مبین شرایط جغرافیایی، ماهیت فرهنگی و وقایع سرنوشت‌ساز در تاریخ یک ملت است. هر ملتی در پرچم به اهتزاز درآمده‌ی خویش استقلال، آزادی، عزت، سربلندی، افتخار و اقتدار خود را می‌بیند و در سرنگونی آن ذلت، شکست، بردگی، ستم و سلطه‌ی بیگانگان را مشاهده می‌نماید. بدین جهت پرچم مظهر حاکمیت و استقلال است و تلاش در برافراشته ماندن آن به منزله‌ی کوشش برای حفظ استقلال و آزادی و عزت و شرف و سربلندی و سرافرازی به شمار می‌آید. از آن‌جا که پرچم می‌تواند به‌عنوان یک وسیله‌ی ارتباطی پیامی را به مخاطبان خود برساند بنابراین جزء وسایل ارتباطی محسوب می‌گردد و با داشتن نقش‌ها و رنگ‌های گوناگون در هر جایی می‌تواند معانی مختلفی را منتقل نماید. تمامی مردم جهان از این وسیله برای برقراری ارتباط و رسانیدن معانی ذهنی خود استفاده می‌کنند ولی هر گروهی در قالب یک تفکر مستقل دارای قلمروئی می‌باشد و پرچم خود را دارد. یکی از راه‌های بوجود آمدن یک نماد استفاده قراردادی از رنگ‌های مختلف و ترکیبی از آن‌هاست و یا استفاده از شکل‌های گوناگون که می‌تواند برگرفته از طبیعت و یا حیوانات باشد. نماد از مفاهیم بسیار مهم در جامعه شناسی ارتباطات به حساب می‌آید. رنگ در پرچم هر کشور می-تواند معانی خاصی داشته باشد. گاهی اوقات این معنی، در بین مردم یک کشور با مردم کشوری دیگر فرق دارد. در پرچم‏ها از علامت‏ها هم استفاده می‏شود. افراد با قلمرو و سرزمینی که دارند با نمادی مثل پرچم سرزمین خود را معرفی و مشخص می¬کنند، که برگرفته از مردم یک سرزمین می¬باشد. پس (پرچم) هر کشور بعنوان نماد قراردادی می باشد. که مذهب آن کشور می¬تواند در طراحی آن نقش داشته باشد. مذاهب مردم هر کشور متفاوتند مذاهب الهی، یهودیت، مسیحیت و اسلامیت و مذاهب غیر الهی مثل بودا و… که میلیاردها معتقد به این مذهب هستند. یکی از راه های بوجود آوردن نماد استفاده قراردادی از رنگ ها بصورت واحد و یا ترکیبی از آنها است و با استفاده شکلهای مختلفی که می تواند برگرفته از طبیعت باشد و یا شکلهای قراردادی که انسان آن را ایجاد کرده است. نمادهای قراردادی چنانچه بصورت یک پرچم در یک قلمرو طراحی شده باشد می تواند توسط حکومت طراحی گردد که برگرفته از نوع نظر حکومت می باشد و همچنین می تواند بر گرفته از فرهنگ آن کشور نیز باشد.
کره جنوبی از سال ۱۹۴۵ که دو کره از هم جدا شدند تغییرات فرهنگی¬ای را تجربه کرده‌اند ولیکن فرهنگی مشترک داشته‌اند. از نظر تاریخی، کره جزوی از همسایه¬ی بزرگترش چین بوده‌است. کره هیچ وقت نتوانسته که از این حیث جدا از چین باشد. اکثریت نژادی این کشور را کره‌ای‌ها تشکیل می‌دهند. ۴۶۵٪ ازمردم این کشور بی¬دینند ولی مابقی مردم آن اکثراً پیرو آئین‌های بودائی، کنفوسیوسی، چوندوگیو و مسیحی پروتستان و کاتولیک هستند. زبان رسمی ورایج زبان کره‌ای است. اگر با این پیش فرض که برای طراحی پرچم می‌بایست از بالاترین سطح اهمیت عناصری که در فرهنگ مادی و غیر مادی یک قلمرو وجود دارد استفاده شود پس می‌بایست به دنبال عللی گشت که دارای بالاترین تاثیر‌گذاری باشد و به صورت نماد در قالب رنگ و طرح بر روی پرچم نقش بسته باشد. در این تحقیق به دنبال یافتن علت وجود چرایی طراحی و رنگ‌های آبی، قرمز در دایره¬ای در وسط و وجود خطوط شکسته در چهار طرف آن در پرچم کشور کره جنوبی هستیم که در قالب متغیر‌های مستقل مذهب، فرهنگ غیر مادی، مردم و حکومت بررسی خواهد شد.

لینک دانلود فایل PDF مربوط به پست: ۲۶_south_korea